Με αφορμή μια ομιλία που εγινε στο σχολείο του μεγαλυτερου παιδιού μου, όπου εισηγήτρια ηταν η συγγραφέας του παραπάνω βιβλίου, ήρθαμε σε επαφή με τον όρο πολλαπλή νοημοσύνη.
Ενώ λοιπόν όλοι έχουμε κολλήσει στην κλασσική έννοια της γλωσσικής και της λογικομαθηματικής νοημοσύνης, και στόχος μας είναι τα βλαστάρια μας να υπερέχουν σε αυτούς τους τομείς- αυτό εξάλλου το πρότυπο προωθεί κ το σχολείο- καλό νομίζω θα ήταν να σταθούμε λίγο και να αφουγκραστούμε μήπως τα πραγματικά ταλέντα των παιδιών μας βρίσκονται αλλού. Βασικός μας σκοπός φαντάζομαι είναι να αναθρέψουμε άτομα πραγματικά ευτυχισμένα, που ακολουθούν τις κλίσεις τους και όχι απλώς άριστους μαθητές.
Για να δώσω ένα παράδειγμα που έδωσε και η Ελένη Γαρυφαλλάκη στην ομιλία, θα αναφέρω ένα κοριτσάκι την Τζιλιαν, το οποίο 8 χρονών διεγνώσθη τη δεκαετία του 1930 με μαθησιακές δυσκολίες σε τόσο μεγάλο βαθμό που θα έπρεπε να παρακολουθήσει σχολείο για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Η μητέρα της αποφάσισε να ζητήσει τη γνώμη ενός ψυχολόγου. Αφού ο ψυχολόγος μίλησε με την Τζιλιαν και τη μαμά της, ζήτησε ευγενικά από το κοριτσάκι να μιλήσει λίγο έξω από το γραφείο μόνο στη μαμά της. Πριν βγούνε όμως από το γραφείο άνοιξε το ραδιόφωνο. Όταν κοίταξαν κρυφά από ένα παράθυρο μέσα στο δωμάτιο που ήταν η Τζιλιαν, το κορίτσι άρχισε να κινείται σχεδόν αμέσως στο ρυθμό της μουσικής και η ευχαρίστηση στο πρόσωπό της ήταν φανερή! Ο ψυχολόγος γύρισε στην έκπληκτη μητέρα και της είπε "Βλέπεις η κόρη σου δε χρειάζεται ειδικό σχολείο. Είναι χορεύτρια. Στείλε τη σε μια σχολή χορού και όλα θα στρώσουν". Η ιστορία αφορα στην Τζιλιαν Λιν, χορογράφο που δημιούργησε μαζί με τον Άντριου Λόιντ Βέμπερ πολύ διάσημα μουσικοχορευτικά έργα όπως το "Cats" και το "Phantom of the Opera". Οι άνθρωποι όπως η Τζίλιαν για να σκεφτούν πρέπει να βρίσκονται σε κίνηση. Διαθέτουν κιναισθητική νοημοσύνη.
Άλλα είδη νοημοσύνης είναι η νατουραλιστικη, η χωροταξική,η μουσική, η διαπροσωπικη και η ενδοπροσωπικη νοημοσύνη. Χρέος δικό μας αλλά και του σχολείου θα έπρεπε να ειναι, αντί να κολλάμε ευκολα ταμπελες του τεμπελάκου, του υπερκινητικού ή του ονειροπόλου, να ανακαλύψουμε τα κρυφά ταλέντα των παιδιών και να προσπαθούμε να τα βοηθήσουμε να βρούνε δρόμους για να τα εκφράσουν και να τα αναπτύξουν, ώστε να γίνουν πραγματικά δημιουργικά και ευτυχισμένα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου