"Μαμά θέλω να κοιμηθώ με ανοιχτό το φως", "μπαμπά κάτι ακούστηκε...φοβάμαι" είναι κλασσικές φράσεις που ακουγόνται από τα μικρά παιδιά, εκεί γύρω στα 2,5 με 3. Ο φόβος σε αυτές τις ηλικίες αρχίζει και δίνει το παρόν. Υπάρχουν δύο κατηγοριες: οι φόβοι, που αφορούν γεγονοτα υπαρκτά, που μπορει να συμβούν (πχ φοβάμαι να πηδηξω απο ψηλά μήπως πέσω και χτυπησω ή φοβάμαι ένα άγριο σκυλί μηπως με δαγκώσει). Υπάρχει όμως και η άλλη κατηγορία των παράλλογων φόβων ή αλλιως φοβιών. Άλλος φοβάται μην έρθει κάποιο τέρας στον ύπνο του, άλλος το σχολειο και ο γιος μου για παράδειγμα φοβαται ανάμεσα σε άλλα το θέατρο (!).
Αφού το δουλέψαμε με διάφορες μεθόδους στο σπίτι, ανακάλυψα αυτά τα δύο βιβλία, που με πολυ άμεσο και όμορφο τρόπο εξηγούν στα παιδιά γιατί δε χρειάζεται να φοβούνται. Βρήκα εξαιρετική την προσέγγιση- ένας μπαμπάς μιλάει στο παιδάκι του, όπως θα μιλούσαμε όλοι εμείς, αλλά ενδιαφέροντα και τα επιχειρηματά του. Το μόνο κακό είναι ότι δεν κυκλοφορεί κάποιο για το θέατρο!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου