Μετα απο προταση ατομου που ειχε γνωσεις ψυχολογιας του παιδιου και κινουμασταν στο ιδιο μηκος κυματος οσον αφορα αποψεις συμπεριφορας προς το παιδι, επεσε στα χερια μου το βιβλιο του Thomas Gordon "τα μυστικα του αποτελεσματικου γονεα". Ακομη δεν το εχω τελειωσει αλλα τα βασικα σημεια που πραγματευεται μου κινησαν την περιεργεια και πιστευω οτι ανοιγουν νεους οριζοντες στη σχεση γονεα-παιδιου.
Αρχικα να πω οτι το βιβλιο παρουσιαζει μια αλλαγη στη σταση των γονιων πιο δημοκρατικη, ετσι ωστε τα παιδια να γινονται πιο ηρεμα και σαφως πιο αυτονομα. Να μπορουν να σταθουν στα ποδια χωρις να μας εχουν αναγκη, αλλα ταυτοχρονα να αποδεχονται τον γονεα και να μην τον απορριπτουν.
Η εκπαιδευση του αποτελεσματικου γονεα (και δασκαλου) καταρχην απορριπτει τις κλασικες θεωριες, οτι δηλαδη ο πατερας και η μητερα πρεπει να εχουν κοινο μετωπο απεναντι στο παιδι. Και φυσικα ειναι αδικο και ανεφικτο κατι τετοιο. Αδικο γιατι αν οι γονεις ειναι μονιμως σε κοινη θεση απεναντι στο παιδι, εχουμε 2 παντα εναντιον ενος. Και ανεφικτο γιατι μιλαμε για 2 διαφορετικους ανθρωπους με διαφορετικα επιπεδα αποδοχης και ανοχης.
Εκτος τουτου καταρριπτεται και ο μυθος της συνεπειας και σταθεροτητας που πρεπει να εχουμε στην οικογενεια. Πως μπορει ενας πατερας η μια μητερα να εχουν παντα τα ιδια συναισθηματα και την ιδια συμπεριφορα απεναντι στο παιδι; Αλλες φορες ειναι κουρασμενοι ή αγχωμενοι και δεν ανεχονται πολλα, αλλες φορες ειναι χαρουμενοι και οι περισσοτερες συμπεριφορες του παιδιου γινονται ευκολα αππδεκτες.
Καποιες φορες ναι εχουμε αρνητικα συναισθηματα για το παιδι μας, οπως αλλωστε για ολα τα αγαπημενα μας προσωπα. Και αυτο ειναι απολυτα θεμιτο και φυσιολογικο. Δε χρειαζεται να αισθανομαστε τυψεις γι'αυτο, γιατι ειναι ανθρωπινο και το παιδι αυτο ακριβως εχει αναγκη για γονεα. Ενας ανθρωπο και οχι καποιον που προσπαθει να γινει ο Θεος!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου